ز صمــغ آبــاد رفتیم ســــوی بالا

بـه ســـــوی طالقان آن شهر والا

گذشـتیم از میان کـــوه و صحرا

دریــغ از قطــــره ای آب گوارا

بـرفتــیم و بـرفتـــیم و بــرفتـــیم

ز کوه و صخره‌ها تک تک گذشتیم

چـــو ســـدّ طالقان گشتی هـــویدا

ز حُسنش من شدم مبهوت و شیدا